تومور کلیه

تومورهای کلیه

مقدمه:

تومورهای بدخیم کلیه، در حدود 3٪ از کل سرطانها را شامل می شود. شایعترین نوع تومور كلیه «آدنوكارسینوم» سلولهاي كلیه است كه 58 درصد كل تومورهاي كلیوي را به خود اختصاص مي دهد. از نظر جنسی مردان دو برابر زنان به آن مبتلا می شوند و بندرت قبل از سن 30 سالگی اتفاق می افتد و اغلب در سنین 50 تا 70 سالگی اتفاق می افتد.

این تومورها به طور اولیه به ریه ها، استخوان، كبد، مغز و كلیه طرف مقابل متاستاز مي دهند و یك سوم بیماران در زمان تشخیص دچار متاستاز شده اند.

مرحله بندی:

معمولا یک طرفه اما گاهی اوقات دو طرفه است.

مرحله :1 حاشیه تومور به خوبی متمایز و معمولا  قطب فوقانی کلیه درگیر می شود.

مرحله:2 تومور به چربی اطراف کلیه تهاجم می یابد.

مرحله:3 متاستازهای موضعی از طریق تقسیم، وریدهای کلیوی ویا لنفاوی اتفاق می افتد.

مرحله:4 متاستاز به نقاط دور دست شامل استخوانها و ریه ها و...اتفاق می افتد.

عوامل خطر:

مصرف تنباکو، جنس (در مردان بیشتر است) ، چاقی، استروژن درمانی غیر اصولی، بیماری کلیه پلی کیستیک، تماس شغلی با صنایع شیمیایی مثل تولیدات پترولئوم ، فلزات سنگین و آزبست

تظاهرات بالینی:

اکثر تومورهای کلیه نشانه ای ندارند و در معاینات فیزیکی روتین به شکل یک توده قابل لمس کشف می شوند و علایم سه گانه که شامل خون در ادرار، درد و توده شکمی است فقط در 13٪ از بیماران مشاهده می شوند. متاسفانه هماچوری متناوب وغالبا بدون درد بوده و باعث غفلت در پیگیری مراقبتهای پزشکی می شود. اگر سلولهای خونی و یا تومور وارد حالب شود ممکن است درد کولیکی نیز ایجاد شود.

گاهی نشانه های حاصل از متاستاز ممکن است اولین علامت بیماری باشد این نشانه ها عبارتند از: کاهش وزن بدون علت مشخص، ضعف فزاینده و کم خونی، تهوع، استفراغ یا اسهال، تنگي نفس، درد قفسه صدري و خارش پوست .

تست های تشخیصی:

برای تشخیص یک تومور کلیوی ممکن است نیاز به انجام عکس های رنگی، معاینه سیستوسکوپی، نفروتوموگرام، آنژیوگرافی کلیوی، اولتراسونوگرافی و CTاسکن باشد. همچنین آزمایش خون و ادرار برای ارزیابی کار کلیه انجام می شود. پرستار باید بیمار را از نظر جسمی و روانی برای انجام این تست ها آماده نماید.

درمان:

اگر تومور قابل جراحی باشد نفرکتومی رادیکال (خارج کردن کامل کلیه) ارجحیت دارد. این پروسه شامل برداشتن تومور و بافت کلیوی همراه غده فوق کلیه ، چربی پیرامون کلیه و غدد لنفاوی می باشد. رادیو تراپی، هورمون درمانی، شیمی درمانی و ایمونوتراپی ممکن است با جراحی توام شوند . همچنین لازم است این بیماران به طور سالانه تحت معاینات فیزیكي قرار گیرند و رادیوگرافي سینه را تكرار كنند.

عوارض احتمالي :

متاستازبه سایر اعضاي بدن، خصوصا كبد، ریه ها، مغز و استخوان ها پیش از شناسایي تومور اولیه در كلیه، پوكي استخوان و افزایش استعداد ابتلا به عفونت هاي مجاري ادرار

ملاحظات بعد از عمل جراحی:

بعد از عمل جراحی احتمال خونریزی در همان روز اول و حتی 12-5 روز بعد از عمل وجود دارد به همین دلیل وجود هر گونه خونریزی و خون روشن در ادرار سریعا گزارش شود.

تسکین درد بیمار به خصوص در روزهای اول بعد از عمل با استفاده از داروهای مسکن تجویز شده و روشهای غیر دارویی مانند گرمادرمانی، ماساژ، انحراف فکر، تمرینات آرام سازی بسیار حایز اهمیت است.

بیماران به علت درد محل عمل از انجام سرفه و تنفس عمیق جلوگیری می کنند که بایستی به بیمار آموزش داد محل عمل را با استفاده از دست ویا بالش حمایت نماید و سپس اقدام به سرفه و نفس عمیق نمایند. به بیمار کمک شود تا مکررا تغییر وضعیت بدهد و نحوه استفاده از تنفس تشویقی را به بیمار آموزش بدهید. به بیمار کمک کنید تا هر چه سریع تر بعد از عمل راه برود. انجام اقدامات فوق بعد از عمل به منظور جلوگیری از آتلکتازی و عوارض ریوی اهمیت دارد.

به اندازه کافی مایعات مصرف و مقدار مصرف و دفع مایعات دقیقا کنترل شود. به رنگ،بو وحجم ادرار توجه داشته و هر یافته غیر طبیعی را گزارش کنید.

بیماران پس از عمل ممکن است لوله هایی داشته باشند که باید مطمئن شد جریان درنها برقرار است و توسط لخته خون مسدود نشده باشد، از دستکاری محل درنها اجتناب شود، و هنگام راه رفتن بیمار جهت جلوگیری از جابجایی و خارج شدن درن ها بیمار را مورد حمایت قرار دهید.

غالبا بعد از عمل آنتی بیوتیک داده می شود که باید حتما سر ساعت مصرف شوند.

رژیم غذایي :

رژیم غذایي كم پروتئین داشته باشید. به علت محدودیتهاي غذایي، ممکن است مصرف مكمل هاي ویتامیني و معدني متعدد ضرورت داشته باشد.

دریافت مایعات را به چندین لیوان آب در روز افزایش دهید.

 

 

منابع: پرستاری داخلی-جراحی (برونروسودارث)

درس نامه ی جامع پرستاری داخلی جراحی (احمدعلی اسدی نوقابی)

 

 

 

 

کتابخانه سلامت: